τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη
Σύμφωνα μέ τόν ἱστορικό Σουιτώνιο (Ι, 79), ὁ Ἰούλιος Καίσαρ ἦταν ὁ πρῶτος πού σκέφθηκε τήν μεταφορά τῆς πρωτεύουσας τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ἀπό τήν Ρώμη στήν Ἑλληνιστική Ἀλεξάνδρεια ἤ στό ἀρχαῖο Ἴλιον (Τροία). Ἀκολούθως ὁ Διοκλητιανός γιά πρώτη φορά ἐστράφη πρός τήν Ἑλληνιστική Ἀνατολή ὅταν ἐγκαταστάθηκε μόνιμα στήν Νικομήδεια καί ἄφησε τόν συναυτοκράτορα Μαξιμιανό νά διοικεῖ τό δυτικό τμῆμα τῆς Αὐτοκρατορίας στήν Ρώμη. Ἦταν ὅμως ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἐκεῖνος πού ὁριστικά θά μετέφερε τήν πρωτεύουσα καί θά δημιουργοῦσε τήν «Νέα Ρώμη».
Διαβάστε Περισσότερα
του Νίκου Ματθαίου, φοιτητού Πολιτικής Επιστήμης & Διεθνών Σχέσεων, μέλους του ΕΠΟΚ
Την Κυριακή που μας πέρασε, 21η Απριλίου 2024, η ιστορική εφημερίδα «Εστία» περιελάμβανε άρθρο του κ. Τίτου Αθανασιάδη, με αφορμή την – θλιβερή κατ’ εκείνον – επέτειο της 21ης Απριλίου 1967. Με τον προσήκοντα σεβασμό προς τον κ. Αθανασιάδη, αισθάνομαι την υποχρέωση να απαντήσω σε κάποια από τα γραφόμενά του, τα οποία δεν τεκμηριώνονται από τα ιστορικά δεδομένα.
Διαβάστε Περισσότερα
Τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη
Στήν “μεταπολιτευτική” Ἑλλάδα συνέβη μία δυσεξήγητη ἀντίφαση κατεστημένου συστήματος καί λαϊκοῦ ὑποσυνειδήτου: Σύσσωμο τό πολιτικό “κατεστημένο”, παρουσίασε τήν 21η Ἀπριλίου, ὡς ἔνα δῆθεν λαομίσητο δικτατορικό καθεστώς, πού δέν προσέφερε τίποτε θετικό στον τόπο. Ἀντιθέτως, στήν μνήμη ὅσων ἔζησαν ἐκείνη τήν περίοδο, ὑπῆρξαν συχνά νοσταλγικές ἀναφορές στήν «χρυσή ἐποχή τοῦ Παπαδόπουλου». Ἡ φράση «Πού εἶσαι Παπαδόπουλε» ἔγινε ἔνα ἀπό τά συχνά “σλόγκαν” τῆς “μεταπολιτευτικής” ἐποχῆς. Καί προήλθε κυρίως ἀπό τόν καθημερινό Ἕλληνα βιοπαλαιστή, τόν ἀγρότη, τόν ἐργάτη, τόν ἐπαγγελματία, πέρα ἀπό κόμματα καί παρατάξεις…
Ποιά εἶναι λοιπόν ἡ ἀλήθεια; Μέ ἀφορμή τήν συμπλήρωση 57 ἐτῶν ἀπό τήν 21η Ἀπριλίου 1967, στό παρόν ἄρθρο παραθέτουμε λίαν συνοπτικά ἀλλά καί συγκριτικά τούς βασικότερους ἀναπτυξιακούς δεῖκτες ἀνά παραγωγικό τομέα καί πῶς θά ἐξελισσόταν ἡ οἰκονομική πορεία τῆς Ἑλλάδος ἐάν ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος δέν εἶχε ἀνατραπεί…
Διαβάστε Περισσότερα
Των Αλέξανδρου Ζώρη - Μάνου Ν. Χατζηδάκη
Εν αναμονή της έκδοσης των πρακτικών του Συνεδρίου, και ενώ οι τίτλοι των εισηγήσεων ξεκαθάριζαν τις κάθε άλλο παρά αντικειμενικές προθέσεις του [1] σπεύδουμε ήδη να απαντήσουμε στον "Χαιρετισμό" του προέδρου της Βουλής, ο οποίος δήλωσε: «Όντως υπάρχει και σέρνεται ένας μύθος, ότι μάλλον στα οικονομικά μπορεί και να τα πήγαν καλά, ενώ αυτό δεν ισχύει... οι αναλύσεις πείθουν, ότι ήταν όντως μύθος, αυτός ο μύθος είχε γίνει νωρίς και εγκαίρως αντιληπτός και είχε επισημανθεί με κίνδυνο για εκείνους οι οποίοι τότε τον επεσήμαναν... ».
Ο Πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας
Η όλη συλλογιστική δυστυχώς του Προέδρου της Βουλής, δεν εδράζεται σε τίποτε άλλο παρά σε αντιπολιτευτικά προς το καθεστώς, κείμενα των Γεωργίου Ράλλη και Ευάγγελου Αβέρωφ. Δηλαδή δύο πολιτικών που υπήρξαν αντίπαλοι του καθεστώτος. Συπεπώς, εξ ορισμού όχι και τόσο αντικειμενικών μαρτυριών. Τίς δε επικλήσεις του στον καθηγητή Πάνο Καζάκο, για "στρεβλή ανάπτυξη, για τη μονομέρεια της οικοδομής, για τις παροχές, για το ότι ροκανίζουμε το αύριο" θα τίς αναλύσουμε παρακάτω. Τονίζει συνεχώς ο Πρόεδρος της Βουλής, πως δήθεν το Συνέδριο αναδεικνύει ένα θέμα που δεν είχε ερευνηθεί επαρκώς έως τώρα. Κάτι που δεν ισχύει, όπως θα καταδείξουμε στην συνέχεια.
Διαβάστε Περισσότερα
