ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ‘’ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΟ’’...

Του Αλέξανδρου Ζώρη, μέλους του Ε.ΠΟ.Κ.

Μεγάλη όσο και απροσδόκητη έκπληξη απετέλεσε το άρθρο της εφημερίδας ‘’Βήμα’’ της 07/02/24, με τίτλο Δικτατορία 1967 : Το πραξικόπημα ήταν τελικά «made in Greece». Ο αρθρογράφος αναφέρεται στο γεγονός της πρόσφατης έκδοσης του νέου Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ[1], το οποίο αφορά την περίοδο 1967 – 1974. Οι ιστορικοί του Περισσού κατέληξαν πλέον στο συμπέρασμα ότι το κίνημα της 21ης Απριλίου ήταν ενδοελληνική υπόθεση και ότι δεν υπήρξε σχεδιασμός από ΗΠΑ/ΝΑΤΟ για την προετοιμασία, έκρηξη και επικράτηση του κινήματος. Οπωσδήποτε αυτή η παραδοχή προκαλεί αίσθηση, μιας και η αντίθετη άποψη[2] αποτελούσε εμβληματική, θα λέγαμε, θέση τόσο του ΚΚΕ, όσο και της ευρύτερης Αριστεράς[3] όλα αυτά τα χρόνια. Θέση η οποία είχε διαχυθεί σε ακόμη ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Είναι σίγουρα προς τιμήν του ΚΚΕ, το γεγονός της εναρμόνισής του με τα σύγχρονα ιστοριογραφικά δεδομένα, πόσο μάλλον όταν το συγκεκριμένο κόμμα μας έχει συνηθίσει σε εντελώς στρατευμένες και ας μας επιτραπεί η έκφραση, στενόμυαλες ιστορικές προσεγγίσεις! Ας ελπίσουμε πως και άλλοι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους...

Διαβάστε Περισσότερα

ΜΙΑ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟ "ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ"

του Αλεξάνδρου Ζώρη

Ο Δημήτριος Ιωαννίδης αποτελεί μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες, σκοτεινές, αλλά και καθοριστικές προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας μας. Με συμμετοχή στο καθεστώς της 21ης Απριλίου και ιθύνων νους στο καθεστώς της 25ης Νοεμβρίου, το σίγουρο είναι πως με τις αποφάσεις και τις πράξεις του, άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στη νεότερη Ελλάδα και στην Κύπρο. Ο ίδιος επέλεξε να μιλήσει δημοσίως ελάχιστες φορές σχετικά με τα πεπραγμένα του, κάτι το οποίο συνέτεινε στην ενίσχυση του μυστηρίου που περιέβαλε τον λεγόμενο «αόρατο δικτάτορα».

Διαβάστε Περισσότερα

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ (ΡΩΜΑΝΙΑΣ)

τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη
 
Μέ τήν ἵδρυση τῆς Κωνσταντινουπόλεως - «Νέας Ρώμης» στό ἑλληνικό Βυζάντιο τό 324, τό ἀνατολικό τμῆμα τῆς Αὐτοκρατορίας διαχωρίσθηκε διοικητικά ἀπό τό δυτικό.
  • Κρατική ἑνοποίηση τοῦ Ἑλληνιστικοῦ Κόσμου
Τό ἀνατολικό τμῆμα τῆς Αὐτοκρατορίας περιελάμβανε ὅλο τό ἑλληνικό, ἑλληνόφωνο καί ἐξελληνισμένο στοιχεῖο: Tήν Χερσό­νη­σο τοῦ Αἵμου, τήν Μικρά Ἀσία, τήν κεντρική καί Νότιο Ἰταλία καί τήν ἑλλη­νι­στι­κή Ἀνατολή (Συρία, Παλαι­στί­νη, Αἴγυ­πτο). Παράλληλα, τόν 5ο αἰώνα ἐπῆλθε ἡ κατάλυση τῆς Ρώμης καί τοῦ δυτικοῦ τμή­ματος τῆς Αὐτοκρατορίας ἀπό τά γερμανικά φύλα. Ἡ ἑλληνιστική Ἀνατολή ἀποκόπτεται ὁριστικά ἀπό τήν λα­τι­νική καί ἐκγερμανισμένη Δύση. Ἡ ἐπικράτειά τῆς Αὐτοκρατορίας ταυτί­ζεται πλέον μέ τήν Αὐ­το­κρα­­τορία τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί τά βα­σίλεια τῶν ἐ­­πιγό­νων του. Εἶναι δηλαδή ὅλος ὁ ἑλλη­νι­στικός κόσμος κρα­­­­τικά ἑνο­ποιη­με­νος γιά πρώ­­τη φορά.[1]
 
 

ΕΛΛΗΝΟΣΥΝΗ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗ-ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ: ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη

Εἶναι διε­θνῶς ἀναγνωρισμένο ἀπό τούς κορυφαίους βυζαντινολόγους ὄτι τό “Βυζάντιο” ὑπῆ­ρξε ἡ μεσαιωνική Ἑλληνική Αὐ­τοκρα­το­ρία:
  • «l’ Empire Grec» γιά τούς Γάλλους [Alfred Rambaud, Gustave Schlumberger, Charles Diehl, Louis Brehier, Al­­p­honce Couret, Francois Lenor­mant, Marie Bros­set, Charles Lan­glois, Hen­­ri Gregoire κ.ἄ.],
  • «Greek Empire» γιά τούς Βρε­ταν­νούς [George Finlay, John Bury, Steven Runciman, Edwin Pears, H. G. Wells κ.ἄ.],
  • «Griec­hi­­s­c­hen Reich» γιά τούς Γερμανούς [Karl Crumbacher, Augu­st Hei­­sen­berg, Wilhellm Heyd, Ferdinand Wa­sten­­­feld, Johannes Seger, August Friedrich Gfrö­rer, Wil­liam Fisc­her, Ferdinand Gregorovius, Karl Hopf, Gustav Friedrich Hertzberg κ.ἄ.],
  • «Gre­cheska­ya im­pe­riya» γιά τούς Ρώσσους [Georg Ostrogorski, A. A. Vasiliev, Uspensky, Levtchenco κ.ἄ.] κ.ο.κ.                                                  
     
      

    Διαβάστε Περισσότερα

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

 τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη

Οἱ βίαιες δολοφονίες, τά ἐγκλήματα καί οἱ αἱματηρές ἐξεγέρ­­σεις ἦ­ταν ἕνα συχ­νό φαινόμενο στήν Ἀλεξάνδρεια. Καί δέν ἔκα­ναν διά­κρι­ση ἀνάμεσα σέ χρι­στια­νούς ἤ “ἐθνι­κούς”: Τό ἔτος 361 ὁ χριστιανός ἐπίσκοπος Γεώρ­γιος Καππαδοκίας -διδά­σκα­λος καί προστάτης τοῦ τότε Αὐτο­κρά­­τορος Ἰουλιανοῦ- κατακρεουργή­­θηκε καί τό σῶμα του παραδό­θη­κε στήν πυρά. Ἐπίσης τό ἔτος 457 ὄχ­λος “μονοφυσιτῶν”, δολοφόνησε τόν Πατριάρχη Ἀλεξαν­δρεί­ας Προτέ­ριο μέσα στήν κολυμβήθρα τοῦ ναοῦ (!) καί κατόπιν ἔσυρε τό πτῶμα του μέ σκοι­νί, τό ἔδωσε σέ ζῶα νά τό φάνε καί στό τέλος ἔκα­ψε ὅτι εἶχε ἀπό­μείνει…
 
Στίς 8 Μαρτίου 415 συνέβη ἕνα τραγικό γεγο­νός. Δολο­φο­­­νή­θη­κε ἄγρια ἡ ἀλεξανδρινή φιλόσοφος Ὑπατία. Ἡ νεοπλα­τω­­νική φι­­λόσοφος, ἀστρονόμος καί μαθηματικός, ἦταν ἰδιαίτερα ἀγα­πη­τή σέ ἐθνι­κούς καί χριστιανούς. Συμπαθοῦσε καί προ­στά­­­τευ­ε τούς χρι­στιανούς μαθητές της, δύο ἐκ τῶν ὁποίων ἔγι­ναν ἐπί­σκοποι. Ἡ δολοφονία της δέν εἶχε θρησκευ­τι­κά κί­νη­τρα.