Η ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ - ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ, ΜΕΡΟΣ Α'

του Αλεξάνδρου Ζώρη, Μέλους του ΕΠΟΚ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η βιβλιογραφία για την νεοελληνική ιστορία είναι ιδιαιτέρως πλούσια, με την περίοδο 1941-49 να κατέχει την πρωτιά σε όγκο δημοσιεύσεων. Έλληνες και ξένοι, όλων των ιδεολογιών και όλων των ιδιοτήτων(επαγγελματίες ιστορικοί, όπως και πολιτικοί, δημοσιογράφοι, στρατιωτικοί, διπλωμάτες, αλλά και απλοί ιδιώτες-ερασιτέχνες ιστοριοδίφες) έχουν καταθέσει είτε την προσωπική τους μαρτυρία μέσω απομνημονευμάτων, είτε το αποτέλεσμα της έρευνάς τους μέσω ιστορικών μελετών. Οπωσδήποτε, τόσο λόγω όγκου, όσο και λόγω ιδεολογικής φόρτισης-απόρροια των κοσμογονικών και εν πολλοίς διχαστικών γεγονότων της πρόσφατης ιστοριάς μας- είναι δύσκολο για τον μέσο αναγνώστη να ξεχωρίσει τα χρήσιμα και αντικειμενικά έργα ώστε να έχει υπεύθυνη πληροφόρηση για τα γεγονότα που τον ενδιαφέρουν.

  Ιδιαίτερη ιδεολογική φόρτιση παρουσιάζει η εξέταση της περιόδου της 21ης Απριλίου. Σκοπός της έρευνάς μας δεν είναι να κάνουμε μία εξαντλητική παρουσίαση της σχετικής με την 21η Απριλίου βιβλιογραφίας, αλλά να παρουσιάσουμε χρονολογικά τα σημαντικότερα από αυτά τα βιβλία. Να αναφέρουμε το περιεχόμενο τους και τι αυτά προσέφεραν στην έρευνα, έτσι ώστε να έχουμε μία σαφή εικόνα του πως διαμορφώθηκαν οι διάφορες οπτικές σχετικά με την εξεταζόμενη περίοδο, καθώς και ποιό είναι το τρέχον επίπεδο γνώσεων που έχουμε για το καθεστώς της 21ης Απριλίου και εκείνη την εποχή.

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ 21ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ

του Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου του Δ.Σ. του ΕΠΟΚ

Ἡ 21η Ἀπριλίου, εὑρίσκεται σαφῶς στόν ἀντίποδα τῶν μεσο­πολεμικῶν κινημάτων τῆς περιόδου 1924 - 35 τά ὁποῖα, ἄκρως πα­ραταξιακά, παραγοντικά καί αἱματηρά, ὑπῆρξαν θλιβερές ἀπόρ­ροι­ες τοῦ Ἐθνικοῦ ∆ιχασμοῦ καί κατεξευτέλισαν τόν Στρατό καί τό Ἔθνος.

Ἔλεγε ὁ Γε­ώργιος Παπαδόπουλος: «Αἱ Ἐπαναστάσεις δέν γίνονται κάθε ἡμέραν. Τάς ἐπαναστάσεις οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι, ὡς μέλη μιᾶς κοινωνί­ας, τάς πραγματο­ποι­οῦν κατά τοῦ ἑαυτοῦ των, προκειμέ­νου, ἀπο­­­λυτρωμένοι ἀπό τά δεσμά τοῦ ὑποκειμενισμοῦ, νά ἐπιτύ­χουν αὐτό τό ὁποῖον ἔστω καί ὡς διαίσθησιν αἰσθάνονται ὡς κοι­νωνικῶς ἀναγκαῖον, ὡς ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ, ὡς ἀνάγκην διά τήν ζωήν των, ἔστω καί ἄν εἶναι εἰς βάρος τῶν ἀτομικῶν των συμφε­ρό­ντων, τά ὁποῖα ἄλ­λως, καίτοι τό παραδέχονται ὡς ὀρθόν, δέν δύ­νανται νά τά προ­σφέρουν εἰς ἀπαλλοτρίωσιν ἤ εἰς ὑποτα­γήν εἰς τό σύνο­λον».[1]

Εἶναι λοιπόν ἀναγκαῖο νά ἐρευνηθῆ ποιός ἦταν ὁ πραγματι­κός χαρακτῆρας τῆς Ἐπαναστάσεως τῆς:

Διαβάστε Περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Γ': ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡIΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ

του Μιχάλη Γεωργιτσογιαννάκου, Μέλους του ΕΠΟΚ

«Εγενήθημεν δια να μεταφέρωμεν την δάδαν που παραλάβαμε από τους προγόνους μας, την δάδαν του πνεύματος προς τα εμπρός, προς τους επιγόνους». Γεώργιος Παπαδόπουλος

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ ΒΟΪΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ

του Δημητρίου Καραμπέρη, Αντιστρατήγου ε.α., Ιδρυτικού Μέλους του ΕΠΟΚ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Υπάρχουν άπειρες στιγμές της ιστορίας μας στις περίπου τέσσερις χιλιετηρίδες καταγεγραμμένης ζωής του Έθνους μας, για τις οποίες αισθανόμαστε υπερήφανοι, τις μνημονεύουμε (όσοι βέβαια βάζουμε το Έθνος μας πάνω από οποιοδήποτε ηθικό ή υλικό αγαθό) και τις τιμούμε όπως πρέπει.

Υπάρχουν όμως και αρκετές μελανές σελίδες, οι οποίες αποτελούν ντροπή και μερικές των οποίων, οδήγησαν σε διχόνοια και άσβεστο μίσος, για πολλές γενεές αργότερα.

Μία τέτοια μελανή σελίδα, αποτελεί και η Μάχη – Σφαγή του Αυγερινού Βοΐου Κοζάνης, την ιστορία της οποίας θα διαβάσετε συνοπτικά στη συνέχεια. Είναι μία από τις πολλές που διαδραματίστηκαν την περίοδο της Κατοχής, όπου οι αντιστασιακές οργανώσεις, στις περισσότερες περιπτώσεις, αντί να φθείρουν τους κατακτητές, πολεμούσαν μεταξύ τους. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι η μια οργάνωση εξ αυτών ήταν σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο ΕΛΑΣ (το στρατιωτικό σκέλος δηλαδή του ΕΑΜ).

Διαβάστε Περισσότερα

Μέρος Β': ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

του Μιχάλη Γεωργιτσογιαννάκου, Μέλους του ΕΠΟΚ

Μέσα από την συνοπτική αναφορά που κάναμε για την ιδεολογία και για την αναγκαιότητα της, είδαμε ότι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος  την θεωρούσε απαραίτητη για την ύπαρξη αρχών και λειτουργιών στις οποίες ο λαός θα πίστευε και θα θεωρούσε ως «τελέσφορα».

Διαβάστε Περισσότερα

Περισσότερα Άρθρα...